Centrum Medczne Panaceum sp. z o.o. jest Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej działającym nieustanie od 01.01.2000 roku. Przez lata istnienia ugruntowaliśmy swoją pozycję na rynku medycznym Powiatu Pszczyńskiego.

DIAGNOSTYKA PATOGENÓW UKŁADU ODDECHOWEGO

Układ oddechowy ze względu na swoją „otwartość” na świat zewnętrzny jest szczególnie narażony na działanie czynników chorobotwórczych obecnych w powietrzu. Infekcje układu oddechowego są jedną z najczęstszych przyczyn konsultacji lekarskich. Stanowią ok. 50-60% wszystkich wizyt ambulatoryjnych. 

Najczęstszą przyczyną zakażeń górnych dróg oddechowych są wirusy. Infekcje wirusowe układu oddechowego należą do samoograniczających się i dla osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym nie są niebezpieczne. Infekcje te są natomiast groźne dla osób z grupy ryzyka – dzieci, osób starszych i pacjentów z zaburzeniami odporności. Problemy w identyfikacji czynnika etiologicznego zakażeń układu oddechowego są wynikiem trudności w odróżnieniu kolonizacji od zakażeń oraz niskiej czułości i swoistości badania mikrobiologicznego. Ponadto uzyskanie właściwego materiału do badania jest często trudne i wymaga stosowania inwazyjnych procedur. Badania wykorzystujące techniki 
biologii molekularnej charakteryzuje wysoka czułość i swoistość, co pozwala na jednoznaczne określenie patogenu wywołującego zakażenie i wdrożenie skutecznego leczenia. Jest to szczególnie istotne w świetle powszechnego nadużywania antybiotykoterapii w leczeniu zakażeń układu oddechowego, szczególnie w przypadkach, kiedy etiologia infekcji nie ma podłoża bakteryjnego. W przypadku zakażeń układu pokarmowego rozpoznanie czynnika etiologicznego może być utrudnione ze względu na ograniczoną dostępność badań mikrobiologicznych, często współistnienie zakażeń lub późne zgłoszenie się do lekarza specjalisty.
 
Terapia zakażeń układu pokarmowego wymaga zastosowania szybkiego leczenia objawowego (uzupełnienie niedoborów wodno-elektrolitowych, probiotyki), natomiast po ustaleniu przyczyny należy rozważyć zastosowanie racjonalnej antybiotykoterapii. Badania wykorzystujące techniki biologii molekularnej, dzięki wysokiej czułości i specyficzności, umożliwiają wykrycie patogenu i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
 
W laboratorium istnieje możliwość wykonania badań w kierunku zakażeń bakteryjnych oraz wirusowych układu oddechowego i pokarmowego w oparciu o najnowsze techniki biologii molekularnej, pozwalające na specyficzne wykrycie materiału genetycznego patogenów.
 

Zakażenia Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae

Chlamydia pneumoniaei Mycoplasma pneumoniae, należące do grupy bakterii atypowych, są małymi, pozbawionymi ściany komórkowej drobnoustrojami, które dla swego rozmnażania i rozwoju wymagają środowiska wewnątrzkomórkowego. Powodują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, które mogą stanowić nawet do 20% wszystkich przypadków zapalenia płuc. Bakterie te przenoszą się drogą kropelkową, stąd najczęściej obserwowane są w dużych skupiskach ludzi (np. przedszkola, szkoły, szpitale) i powodują często epidemiczny charakter zachorowań. Znaczna część zakażeń wywołanych przez bakterie atypowe przebiega ze skąpymi objawami lub wręcz bezobjawowo, co nie skłania 
chorych do szukania pomocy lekarskiej. Możliwe jest też bezobjawowe nosicielstwo, które sprzyja rozprzestrzenianiu się choroby.
 
Najczęstsze kliniczne objawy zakażenia górnych dróg oddechowych wywołanych przez bakterie atypowe to ból gardła i kaszel. Towarzyszyć im mogą stan podgorączkowy lub gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy oraz mięśni. Natomiast rozwój objawów zapalenia dolnych dróg oddechowych następuje stopniowo – pojawia się narastająca gorączka, bóle głowy, złe samopoczucie, następnie kaszel suchy lub ze skąpym wykrztuszaniem. W zakażeniach wywołanych przez bakterie atypowe, a w szczególności zapaleniu płuc, może pojawić się wiele powikłań. W przypadku Chlamydia 
pneumoniaejest to astma, choroba wieńcowa, przewlekłe zapalenie zatok, gardła czy stawów. Natomiast najczęściej spotykane powikłania w zakażeniach mykoplazmatycznych to zmiany skórne (np. rumień wielopostaciowy), objawy ze strony OUN (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu), niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, bóle stawów, zaburzenia rytmu i przewodzenia, zapalenie kłębuszków nerkowych. Diagnostyka laboratoryjna zakażeń bakteriami atypowymi obejmuje metody hodowlane, badania serologiczne oraz techniki molekularne, wykrywające swoiste sekwencje kwasów nukleinowych. Rozpoznanie musi uwzględniać trzy możliwe stany zakażenia: ostry, przewlekły 
oraz przebyte zakażenie. Badania hodowlane wymagają stosowania hodowli komórkowych, którymi dysponują tylko wyspecjalizowane laboratoria. Jest to metoda droga, a ponadto czaso- i pracochłonna. Natomiast stosując badania serologiczne, należy pamiętać o utrzymującym się dodatnim mianie przeciwciał klasy IgG u znacznego odsetka zdrowej populacji. Niesie to za sobą pewne niedogodności – metody te są trudne do standaryzacji, stwarzają możliwości subiektywnego odczytu ze względu na różne kryteria interpretacji i są raczej przydatne w ocenie retrospektywnej.
 
W nowoczesnej diagnostyce zakażeń bakteriami atypowymi stosuje się metody genetyczne, wykorzystujące technikę PCR. Znajdują one zastosowanie zarówno w diagnostyce zakażeń ostrych, jak i przewlekłych. Tylko techniki molekularne pozwalają na jednoznaczne określenie patogenu wywołującego zakażenie i wdrożenie skutecznego leczenia, co ma szczególne znaczenie ze względu na naturalną oporność bakterii atypowych na stosowane często antybiotyki beta-laktamowe.
 

Zakażenia Staphylococcus aureus

Staphylococcus aureus(gronkowiec złocisty) jest bakterią często występująca w jamie nosowo-gardłowej oraz na skórze ludzi, jeśli jednak w wyniku przerwania ciągłości tkanki dostanie się do wnętrza organizmu, może wywołać zakażenie. Statystycznie ok. 20-30% osób jest bezobjawowymi nosicielami S. aureus, a powszechne nosicielstwo sprzyja szybkiemu rozprzestrzenianiu się drobnoustroju głównie w środowisku szpitalnym. Obecnie najbardziej niebezpieczny jest metycylinooporny typ Staphylococcus aureus(tzw. MRSA), który charakteryzuje się brakiem wrażliwości na wszystkie aktualnie dostępne antybiotyki z grupy beta-laktamów w tym: metycylina, oksacylina, penicylina i amoksycylina.
Infekcje wewnątrzszpitalne spowodowane MRSA prowadzą do wzrostu śmiertelności i przedłużają znacznie czas hospitalizacji pacjentów, a w konsekwencji podwyższają koszty związane bezpośrednio z diagnostyką i terapią. Bakterie gronkowca złocistego zwykle przenoszą się w kontakcie bezpośrednim z osobą zakażoną lub skolonizowaną. Mogą także rozprzestrzeniać się przez kontakt z przedmiotami, które były używane przez osoby zakażone lub będące nosicielami. Do osób objętych zwiększonym ryzykiem zakażenia gronkowcem złocistym należą osoby z otwartymi ranami, oparzeniami lub skaleczeniami; chorzy na poważne choroby skóry (np. łuszczycę); osoby z osłabionym układem odpornościowym (osoby 
starsze lub cierpiące na przewlekłą chorobę, np. nowotworową, noworodki); pacjenci z podłączonym cewnikiem lub kroplówką i osoby, które przeszły niedawno zabieg chirurgiczny.
 
Początkowa obecność zakażenia objawia się małymi czerwonymi guzkami przypominającymi pryszcze, czyraki lub ugryzienie pająka, któremu towarzyszy gorączka i okazjonalnie wysypka. W ciągu kilku dni guzki staja się większe, bardziej bolesne aż w końcu przekształcają się w głębokie wypełnione ropą czyraki. W przypadku pacjentów po zabiegach operacyjnych objawami zakażenia S.aureus są trudno gojące się, sączące, ropiejące rany. Najczęściej obserwowanymi są zakażenia skóry i tkanek miękkich (SSTI), w szczególności objawiające się klinicznie w postaci czyraków, czyraków gromadnych (skupienia czyraków), ropnych zmian wokół mieszków włosowych oraz innych ropnych zakażeń.
Jeśli bakterie S. aureusdostaną się do krwioobiegu, mogą zakazić niemal każdą część ciała i spowodować poważne infekcje układowe i narządowe np. zapalenia płuc, opon mózgowo-rdzeniowych, ropnie mózgu, zapalenie szpiku kostnego i kości, zakażenia układu moczowego, jak również zapalenie mięśnia sercowego i wiele innych. Może również dojść do zakażeń lub zatruć związanych z wytwarzaniem przez te bakterie określonych toksyn. U osób z obniżoną odpornością, u pacjentów leczonych z powodu innych chorób, a także po zabiegach chirurgicznych zakażenie gronkowcowe może przejść w postać uogólnionej posocznicy. Zakażenia gronkowcem złocistym diagnozuje się na podstawie mikrobiologicznych badań krwi, moczu lub próbki tkanki z zakażonego obszaru, sprawdzających obecność bakterii. W razie znalezienia bakterii gronkowca złocistego przeprowadzane są dalsze badania w celu sprawdzenia, na jakie antybiotyki 
bakterie nie są odporne.
 
Zastosowanie metod genetycznych opartych na technice PCR pozwala w szybki sposób potwierdzić obecność bakterii z gatunku Staphylococcus aureusoraz przeprowadzić typowanie Staphylococcus aureusmetycylinoopornego MRSA, co umożliwia szybsze rozpoczęcie właściwego leczenia.
 

Zakażenia Adenowirusami (ADV)

Adenowirusy to wszechobecne, bezosłonkowe wirusy DNA, które występują w ponad 50 typach i mogą wywoływać rozmaite objawy chorobowe. Do zakażenia nimi dochodzi zwykle we wczesnym okresie życia. Przed ukończeniem dziesięciu lat każdy człowiek przebył co najmniej jedną infekcję adenowirusową. Wirusy przenoszą się z człowieka na człowieka wraz z kropelkami aerozolu wydzieliny dróg oddechowych osoby zakażonej. Przenoszeniu sprzyja przebywanie w dużych skupiskach ludzi. Adenowirusy mogą również zakażać spojówki w wyniku kontaktu bezpośredniego. Adenowirusy nie są szczególnie niebezpieczne dla osób z prawidłowo funkcjonującym układem odpornościowym. Najczęściej zakażenie przebiega bezobjawowo lub z niewielkimi objawami ze strony układu oddechowego, pokarmowego lub moczowego. Stopień nasilenia objawów klinicznych jest ściśle zależny od serotypu wirusa – w zależności od niego objawy mogą być charakterystyczne dla grypy, ostrych postaci chorób dróg oddechowych czy krwotocznego zapalenia pęcherza. Adenowirusy są też najczęstszą przyczyną zapalenia spojówek. Adenowirusy mogą stanowić duże zagrożenie u pacjentów z zaburzeniami odporności (np. po przeszczepie narządów bądź chorych na AIDS) powodując ciężkie postacie zapalenia płuc, opon mózgowo - rdzeniowych oraz mózgu. Może też wystąpić ostra niedrożność jelit wymagająca natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Diagnostyka laboratoryjna zakażeń adenowirusami obejmuje metody hodowlane, badania serologiczne oraz techniki molekularne, wykrywające swoiste sekwencje kwasów nukleinowych. Te ostatnie są obecnie najlepszym testem, zwłaszcza w przypadkach neurologicznych oraz u pacjentów w immunosupresji.
 
Szybkość ich wykonania i wysoka czułość umożliwiają wykrycie wirusa na niskim poziomie i wdrożenie odpowiedniego leczenia

 

CM Panaceum | Badania Diagnostyczne Nowości w Panaceum

  • Certyfikat ISO 9001:2009:

    W dniu 15.10.2014 otrzymaliśmy Certyfikat potwierdzający wdrożenie i stosowanie Systemu Zarządzania Jakością zgodnego z normą:
    PN-EN ISO 9001:2009. więcej...
  • Cenniki badań laboratoryjnych:

    Od początku nowego roku cenniki badań laboratoryjnych dostępne są w laboratorium lub pod numerem tel.: + 48 32 210 1035
  • Aktualizacja zakresu badań genetycznych:

    Laboratorium Analityczne poszerzyło zakres wykonywanych badań genetycznych więcej...

Jak przygotować się do pobrania krwi ?

Podstawowe informacje dla pacjenta odnośnie poboru krwi w naszym laboratorium analitycznym.

Jak przygotować się do badania moczu ?

Ważne informacje oraz instrukcje dla pacjentów chcących przygotować się do badania moczu.

Imie oraz Nazwisko: Adres email: Wiadomość:
Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej
Centrum Medyczne PANACEUM Sp.z o. o. w Pszczynie

ul. Batorego 28 43-200 Pszczyna
ul. Dobrawy 7A 43-200 Pszczyna
Centrum Medyczne Panaceum sp. z o.o. Wszystkie prawa zastrzeżone 2007 - 2019